https://www.youtube.com/watch?v=CVCnNoGnwpo

Η σιωπή

Εμαθα στον πρώτο χρόνο της ζωής μου να μιλώ,
στα υπόλοιπα 62 έμαθα να σιωπώ.

Νέα Εποχή, νέα ζωή

Μπορεί όλα να ήρθαν τα πάνω -κάτω, εγώ όμως επιμένω
Ελληνικά.Ελπίζω (;) σε καλύτερες μέρες.

Με αφορμή ένα σήριαλ στην τηλεόραση μου ήρθε στο νού μιά λέξη που φοβόμουνα να ξεστομίσω. ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ.

Οντας ονειροπαρμένη όλη μου την ζωή, αυτός ήταν ο μεγάλος μου φόβος, μην πιαστώ στα δύχτια μιας ονειροπαγίδας και πάψω να ονειρεύομαι.

Τι θα γίνουν τα όνειρα αυτά τα μικρά λευκά περιστέρια;

Σε θυμάμαι ξανά
με την γλυκειά γεύση της θάλασσας,
στην λεία επιφάνεια των χειλιών.
Ήσουν η λευτεριά
κι'ήμουν ο έρωτας.
Είμαστε η ίδια η ζωή.
Και τα πλατιά τα πέλαγα ήταν δικά μας.
Δικά μας τα καυτά μεσημέρια
και το θαλασσόδαρμα με την αιώνια έκσταση
ωσότου φθάσουμε σ'απάνεμα λιμάνια.
Ήσουν η λευτεριά
κι ήμουν ο έρωτας.
Είμαστε η ίδια η ζωή.
Αν με ρωτούσες που πάμε, θα σούλεγα :
Σε μας.
Πάμε να βρούμε τους χαμένους εαυτούς μας.
Κι ας μας κοιτάζουνε παράξενα
κι ας μας κακολογούνε.
Μόνο οι γλάροι με το λεύτερο φτερούγισμα
μπορεί να νοιώθουν τον σκοπό του ταξιδιού μας.

Τι ωφελεί να σκέφτεσαι τα στραβά του κόσμου, να σε τυρρανάνε όταν δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να τα διορθώσεις?
Μιλάς, ακούς, βλέπεις, αλλά μαζί μ'αυτά δυνατά και επίμονα σε γυροφέρνουν τα προβλήματά σου, σκληρές Ερινύες που δεν σ'αφήνουν να ησυχάσεις.
Ναι πέστο. Τελικά παραδέξου το. Γελάστηκες.
Τραβιούνται και κλωθοφέρνουν τα σκοινιά της υπομονής μέχρι να σ'αναγκάσουν να υποκύψεις, να προδοθείς, να τρελλαθείς. Τότε βγαίνουν απ' το στόμα σου ( στοντρελλό χορό τους να ελευθερωθούν ) και ακούγονται σκόρπια και ανέμελα τα προβλήματά σου.
Και οι άλλοι λένε πως είσαι τρελλή.
Σου φταίνε βασικά όλοι αυτοί οι καθώς πρέπει επειδή ξέρουν να κρύβουν να καλύπτουν τις σκοτούρες τους, τους πόθους τους ανικανοποίητους και δεν τολμούν ούτε να σκεφθούν ότι κάποτε θα πουν ότι αισθάνονται.
Ολοι αυτοί είναι μοχθηροί. Εσύ ξέρεις πως είσαι πιό σωστή απ' αυτούς γιατί εσύ δεν σκύβεις το κεφάλι στον καθωσπρεπισμό.
Εσύ έχεις το θάρρος να υποστείς τις συνέπειες.
Μ'αρεσες ειλικρινά όταν τους φώναξες:
Βόθρος ο κόσμος σας και κατακάθια όλοι εσείς.

Μην ψάχνεις να με βρής τότε αγρίμι στα δεκαοχτώ,
με την παντιέρα της ανεξαρτησίας ,
αγαπημένο ρούχο.
Ούτε μετά σαν με δικαίωσε ο έρωτας.
ντυμένη μ'όνειρα σμάλτο και πηλό.
Βρές με τώρα.

Καλωσόρισες στην συντροφιά μου καινούργια μου φίλη.

Καλή Χρονιά σε όλους μας και ΘΕΛΩ να πραγματοποιηθούν όλα μας τα όνειρα και οι επιθυμίες. Για μένα ΘΕΛΩ απλά πράγματα.
ΘΕΛΩ να αδυνατίσω
ΘΕΛΩ να βγαίνω έξω πιο συχνά με φίλους
ΘΕΛΩ να γράφω
ΘΕΛΩ τα παιδιά μου
ΘΕΛΩ να φροντίζω τον εαυτό μου περισσότερο
ΘΕΛΩ να κάνω ταξίδια
ΘΕΛΩ να μ'αγαπούν
ΘΕΛΩ να μην με επικρίνουν
ΘΕΛΩ να κάνω και καινούργιους φίλους
ΘΕΛΩ να κ'οψω το κάπνισμα
ΘΕΛΩ αγοράσω όσα βιβλία μου αρέσουν
ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΟΙΩΘΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΘΕΛΩ να μην απολογούμαι σε κανένα
ΘΕΛΩ να μ'αγαπούν και να με θαυμάζουν με όλα τα στραβά μου
ΘΕΛΩ να μ'έχουν ανάγκη
ΘΕΛΩ να ζήσω!!!!!!!!!!!!!!!! και να συνεχίσω να ονειρεύομαι.

Δεν κάνεις τίποτα άλλο τόσα χρόνια απο το να φυλακίζεις τον εαυτό σου, μάχεσαι μαζί του, πολεμάς με την αινιγματική σου ψυχοσύνθεση. Γιατί? Ατιμώρητα κανείς δεν απομακρύνεται απο τις ρίζες της ζωής και ζωή σημαίνει ανθρώπινες σχέσεις. Εγώ που σου λέω αυτά έχω άπειρες φορές έχω διαψευστεί σε πολλά μα είμαι πάντα άγρυπνη στο απρόοπτο, θαυμάζω ακόμη τον άνθρωπο και έτσι κάνω την ζωή μου υποφερτή. Ξέρω θα μου αντιπαραθέσης την φράση του Αποστόλου Παύλου << εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού>> και ο υπαινιγμός σου θα αφορά και εμένα, όμως ποιός γεννιέται και τα ξέρει όλα?Ποιός είναι ο αλάνθαστος? Και τα μεγάλα λάθη πολλές φορές απο αγάπη ξεκινάνε.Σου εύχομαι μια καλή χρονιά, γεμάτη υγεία, ελπίζοντας να ανάψει ένα φώς στην καρδιά σου που θα σε κάνει να δής ποιό καθαρά.
Εγώ θα σ'αγαπώ πάντα.!!!!!!!!!!

Οι δρόμοι είναι για ταξίδια όχι μόνο για προορισμούς. Ενα τέτοιο ταξίδι επέλεξα και γώ να κάνω, αλλά οι οιωνοί δεν είναι μαζί μου.

Είμαι η Αρετή και είμαι ποδήλατο.

Έχω καιρό να γράψω, το ξέρω. Δεν είναι πως δεν θέλω, είμαι μπερδεμένη. Έχω τόσα πολλά να σας πω που δεν μπορώ δεν ξέρω απο που να αρχίσω, δεν μπορώ να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου. Κάθομαι ξαπλωμένη στον καναπέ και κοιτάω το ταβάνι. Όχι δεν είναι μια κλασσική ταβανοθεραπεία. Είναι η παρατήρηση ότι μέσα στο κενό ίσως βρώ μια αχτίδα φωτός. Μια ζωή ποδήλατο, άντε μια μέρα ακόμη, μια βδομάδα, ένας μήνας, ένας χρόνος. Σαν να λέω, έλα λίγο πετάλι ακόμα και έφθασες. Πού? Που πάω για να ξέρω και πότε θα φθάσω? Γιαυτό σας λέω είμαι ποδήλατο τελικά, απλά δεν το είχα καταλάβει μέχρι τώρα.Εσείς πιθανόν δεν καταλάβατε τίποτα , το ξέρω. Είναι που είμαι μπερδεμένη, το είπαμε άλλωστε. Κάποια στιγμή θα βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη. Μέχρι τότε θα κάνω πετάλι.
Είμαι η Αρετή---δεν είμαι καλά---και είμαι ποδήλατο......και δεν τρελλάθηκα.......

Θέλω να βγάλω φτερά να πετώ σαν τα πουλιά,

να βλέπω τον κόσμο απο ψηλά,

να μην μ'αγγίζουν του κάτω κόσμου τα δεινά.

Θέλω να βγάλω λέπια και ουρά να βουτήξω στα βαθειά

να μην μ'αγγίζουν του κόσμου τα δεινά.

Είμαι άνθρωπος και τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο. Αναρωτήθηκες για σένα τι είναι αυτό που σ'αρέσει, τι μπορείς ή δεν μπορείς να κάνεις? που σου επιβάλλουν ή σου απαγορεύουν? Πόσο σε πονάν οι επιβεβλημένες ή απαγορευμένες καταστάσεις? Πόσο υποφέρεις έγκλειστος στον εσώτερο κόσμο σου χωρίς ένα τρόπο διαφυγής?
Δεν κατανοείς όσους απέδρασαν? ή μπορείς?

Αξιώθηκα του έρωτα την γεύση στο τέλος της ζωής μου.
Οι άγγελοι της θάλασσας ανασεμιές στην ανυποψίαστη σάρκα μου,
Τα νερά στις εκβολές των μυστικών ποταμών, τα ακίνητα μάτια της ψυχής μου, η αγαθότητα των κινήσεων στην καινούργια κλίνη των νερών.
Αξιώθηκα του έρωτα τα πρώτα βήματα, στους δρασκελισμούς σου ανατολή, ο δρόμος από κάλυκα σε άνθος, από λίμνη σε θάλασσα, από λόφο σε κορυφή, από πέταλο σε ύπερο.
Πίσω από τις πλάτες του ήλιου Μινώταυροι φρουρούσαν, ουτοπία ο μύθος για την κνωσσό που σωριάστηκε στην σήψη του μύθου.
Τα πρώτα βήματα του έρωτα αξιώθηκα στους αρμούς των πλεούμενων, στην ακαμψία των ίστίων τους , στο λιθάρι που θρυμμάτιζε τα γόνατα, που διαιρούσε το ανάστημα που χλεύαζε τους Αργοναύτες.
Αξιώθηκα του έρωτα τον μυστικό δείπνο. Άρτος και οίνος η ψυχή σου, τα σώματα και τα αίματα των ουράνιων αμνών και μετά η σφαγή που λιγόστευε τα ερίφια.Αξιώθηκα του έρωτα το τέλος.................

Χάνομαι

Χάνομαι μέσ' τον κόσμο σας που αποσυντίθεται, σαν λουλούδι στην μοναξιά.
Δεν έχω ελπίδα να σωθώ, δεν κράτησα ούτε μια σταγόνα φώς απο το περασμένο καλοκαίρι.

Ο τολμών νικά

Η αιχμή του δόρατος και φέτος έκλεψε την παράσταση.

Καταδρομείς!!!!!!!!!!!!οι τελευταίοι υπερασπιστές των ιερών και οσίων αυτού του τόπου.

Καλημέρα αγάπη.

Δεν ενώσαμε τις ψυχές μας ποτέ

είχες κλειστές όλες τις πόρτες σου,

φοβόσουν τον ίδιο τον εαυτό σου.

Πότε θάρθη η αγάπη Βασιλιά?

Ρωτήσαμε κάποτε και σφίξαμε τα χέρια.

Τόσες καταγάλανες υποσχέσεις.

Τί είναι η αγάπη Βασιλιά?

Να τα δίνεις όλα και να μην ζητάς τίποτα.

Ναι εσύ το είπες Βασιλιά, και γώ βάδισα

μαγνητισμένη σ'ένα κόσμο δικό σου.

Γλυκές αναμνήσεις, ουράνια χαμόγελα,

Καλημέρα αγάπη.